CO NOWEGO?

Skończyłam program au pair ponad pół roku temu, więc wypadałoby napisać co teraz robię.
Od września mieszkam z chłopakiem w Poznaniu, studiuję zaocznie turystykę i rekreacje na Uniwersytecie Adama Mickiewicza. Pracuję w piekarni na Starym Żegrzu i w Good Foodzie na Junikowie. Praca i studia skutecznie zajmują mój czas tak, że w wolnym czasie owijam się pierzyną i wędruję na materac (tak na materac, bo łóżko trzeszczy i nie da się na nim spać).
Mieszkamy w 3pokojowym mieszkaniu, gdzie oprócz nas pokoje wynajmują 2  chłopaków i 1 dziewczyna- Krwawa Mary, która jest taką syfiarą, że brak słów.
Moje podróże ograniczyły się do odwiedzania domu, do którego mam z Poznania 150km.i do zwiedzania miasta.
Szykuje się też dłuższy wyjazd, ale o tym za jakiś czas...

BOURNEMOUTH

Ostatnia wycieczka odbyła się do Bournemouth z Natalią. Był to najbardziej lajtowy wypad. Typowy plażing Nic nie zwiedziłyśmy, bo i w sumie nic super atrakcyjnego tam nie ma. Poopalałyśmy się, trochę popływałyśmy w lodowatej wodzie. Zjadłyśmy okropną rybę z frytkami o smaku oleju. I tyle.

Co mnie urzekło to malutkie domki, które były pomalowane w różnych odcieniach tego samego koloru i przechodziły w następne kolory.

Odeszłyśmy trochę dalej od molo i cała plaża należała do nas.

Wróciłyśmy akurat na finał mistrzostw świata w piłce nożnej. Kupiłyśmy piwo w pubie i usiadłyśmy w kąciku. W przerwie poszłam do łazienki i o zgrozo! Tak się zjarałam, że wyglądałam jak burak... Nie wspominając już nic o następnych dniach i moim wyglądzie.

Tak oto skończyły się moje wojaże po Anglii.
 Drogie au pairki, jeżeli macie weekend wolny to nie zastanawiajcie się, wsiadajcie w autobus i zwiedzajcie. Czasami naprawdę tanim kosztem możecie zwiedzić kilka fajnych miejscówek!

EDYNBURG (2)

Nazajutrz rano obudziłam się po 7, zjadłam śniadanie, porozmawiałam z 17-letnią Francuzką, która podróżowała samotnie po Szkocji w ramach szkolnego projektu i po 9 wymeldowałam się z hostelu. Z rana po mieście krążyły pojedyncze osoby, aż miło było spacerować po dopiero budzących się do życia uliczkach.

 Pogoda pomimo, że zapowiadali deszcze była znakomita. Świeciło piękne słońce i można było chodzić na krótkim rękawku.

W ten ostatni dzień miałam w planach wejście na Calton Hill, Arthur's Seat, pałac i spacer nad morzem. To ostatnie okazało się za bardzo czasochłonne, więc musiałam zrezygnować.

Calton Hill jest jednym ze wzgórz, znajdującym się w centrum Edynburga. Jest to bardzo popularne miejsce rekreacji, z którego rozciąga się wspaniały widok na miasto.

Zawsze kiedy zwiedzałam miasta w Anglii, obowiązkowym punktem programu był punkt widokowy. Dodatkową atrakcją widokową Edynburga jest otaczające go góry i morze.

Następnym punktem była góra Artura. Wznosi się ona na wysokości 251m. n.p.m.

W pewnym momencie pogoda zaczęła się psuć i już się przestraszyłam, że ulewa dopadnie mnie jak będę na szczycie. Na szczęście tylko pokropiło i bez obaw mogłam iść dalej.

Droga na sam jej szczyt w końcowym etapie jest troszeczkę trudna, ale widoki wynagradzają wszystko.

Edinburgh Castle majestatycznie króluje nad miastem. Jest to najpotężniejsza i najstarsza forteca w Wielkiej Brytanii.

Przy wejściu dostaje się mapkę i hulaj dusza! Cena jest jednak jak na kieszeń au pairki troszkę droga-16f, a widziałam, że od marca ceny są jeszcze droższe.

Moim zdanie zamek prezentuje się lepiej na zewnątrz niż wewnątrz.

Na koniec jako, że miałam ze 4h do powrotu kupiłam bilet (7f) na małą wycieczkę do Podziemnego Miasta. Powstało one poprzez połączenie dwóch mostów- tak powstał system podziemnych korytarzy. Początkowo były one wykorzystywane do przechowywania towarów. Później za niewielką opłatą zamieszkiwała tam najbiedniejsza ludność Edynburga, szerzyły się choroby i rozwijała przestępczość.

Moja grupa miała bardzo fajną panią przewodnik, która nie omieszkała wychłostać 2 członków grupy. Liz, nasza przewodniczka zabrała nas w godzinną podróż do mrocznych podziemi, gdzie mieszkali mordercy, żebracy, dzieci bez dostępu do światła i świeżego powietrza.

Bardzo ciekawa atrakcja, którą gorąco polecam!.

I tym miłym akcentem zakończyłam moją przedostatnią podróż. Całkowity koszt wycieczki to ok 100f z biletami, prowiantem, hostelem.

EDYNBURG (1)

Do Edynburga przyjechałam przed 16. Przeszła się trochę po pobliskich uliczkach i postanowiłam zameldować się w hostelu. Zostawiłam tam swoje rzeczy i z powrotem wróciłam do centrum. Zbyt dużo nie zwiedziłam. Przeszłam się Royal Mile, łączącą Edinburgh Castle z Pałacem Holyrood i pod wpływem impulsu postanowiłam jeszcze wejść na górę Arthur Seat's leżącą obok pałacu.

 Wchodząc na jedną z głównych ulic Prince St. widać jak Edinburgh Castle góruje nad miastem.

Tron Kirk- zbudowany w XVIIw, w 1952 r kościół został zamknięty. Używany przez krótki okres czasu jako miejsce informacji turystycznej. Obecnie zamknięty dla odwiedzających.

Royal Mile

Holyrood Palace

Jako, że już było po 19 zrobiłam tylko szybką rundkę wokół Salisbury Crags. Nie było dużo turystów, więc szło się bardzo dobrze. Pogoda też nie zawiodła.

W oddali Calton Hill

Ruiny kaplicy Św. Antoniego

Po 21 byłam już w hostelu. Porozmawiałam z dziewczyną z Japonii, z którą dzieliłam pokój i poszłam spać.

GLASGOW

Podbój Szkocji planowałam już od zimy, czekałam tylko na właściwy moment. Wreszcie, pod koniec czerwca kupiłam bilety a w pierwszy weekend lipca ruszyłam nocnym Megabusem do Glasgow (14f) Muszę przyznać, że już na samym początku zrobiło się ciekawie. Obok mnie przysiadł się rodowity Szkot i zaczął mnie wypytywać skąd jestem i gdzie jadę. Sęk w tym, że kompletnie go nie rozumiałam. Pytania powtarzał po kilka razy i coś tam mruczał pod nosem. Po jakimś czasie jednak poddał się, stwierdzając, że jednak się ze mną nie dogada. Dzięki Bogu!
Glasgow to największe miasto w Szkocji, położone nad rzeką Clyde i uważany jest za jego komercyjną stolice.
Dotarłam  tam przed 8 i od razu udałam się do Glasgow Cathedral. Jest to piękny gotycki kościół,  najstarszy budynek w mieście, który jako jeden z nielicznych ocalał w czasach reformacji.

Zaraz za katedrą znajduje się słynny wiktoriański cmentarz. Położony na wzgórzu, skąd rozciąga się widok na miasto i katedrę. Strome zbocza, piękne, różnorodne nagrobki i krypty, brak turystów nadają temu miejscu niepowtarzalny charakter. Miejsce to uważam za najbardziej atrakcyjne w mieście.

Następnie poszłam na spacer do parku Glasgow Green, gdzie znajduje się People's Palace. Muzeum opowiada historię miasta od 1750r do dzisiaj.

Nie weszłam jednak do środka, ponieważ otwierali dopiero o 11 a ja nie miałam za dużo czasu.

Widok na fontannę królowej Wiktorii. Podobno miasto wydało pół miliona funtów na jej renowacje.

Tolbooth Steeple-  miejsce gdzie spotyka się 5 ulic.

W centrum znajduje się Lighthouse (Mitchell Ln), składający się z 6 pięter budynek. Muzeum zostało otwarte przez królową Elżbietę w 1999r. Wstęp jest darmowy.

Ja weszłam tam tylko żeby zobaczyć panorame miasta, która niestety nie zachwyciła mnie.

Na George Square trwały przygotowania do Igrzysk Wspólnoty Narodów. Plac zbudowany był w epoce wiktoriańskiej, ozdobiony kilkunastoma kolumnami znanych osobistości. Jest to miejsce różnych ceremonii, parad, wystąpień publicznych itp.

Na wschodnim krańcu placu znajduje się bogato zdobiony City Chambers- ratusz, otwarty w 1888r przez Królową Wiktorię. Wejście jest bezpłatne.

Muzeum sztuki nowoczesnej.

Młody nieźle wymiatał

Najstarszy dom w Glasgow- Provand's Lordship. Został zbudowany w XVw jako część szpitala. Później został wykorzystany jako mieszkanie dla duchownych. Obecnie dom funkcjonuje jako muzeum i leży w sąsiedztwie katedry.

O 14.30 miałam już autobus (znowu Megabus za 4f) do Edinburgh.

Cdn...